چاپ و فاکتور

دوشنبه، ۱۴:۰۰

شرکتی برای ناهارِ کارکنانش فاکتورِ رسمی می‌خواهد. با نام و شناسهٔ خودش صادر می‌شود، از همان صورت‌حساب، بی‌آن‌که چیزی دوباره نوشته شود.

چه می‌کند

هر کاغذ فقط آن‌چه برایش مجاز است را می‌خواند؛ شمارهٔ تلفنِ مهمان هیچ‌وقت روی کاغذ نمی‌آید.
پیش‌نمایش و کاغذ از یک جا ساخته می‌شوند؛ آن‌چه می‌بینید همان است که چاپ می‌شود.
چاپگری که جواب ندهد، همان‌جا گفته می‌شود؛ «فرستاده شد»، نه «چاپ شد».
فاکتورِ رسمی با نام و شناسهٔ خریدار، از همان صورت‌حساب.

مالک و مدیر تنظیم می‌کنند؛ صندوق و گارسون چاپ می‌کنند.

پیش‌فرضِ نوا؛ مجموعه خودش عوض می‌کند.

هنوز در دسترس نیست و فروخته نمی‌شود.

وقتی آماده شد، همین‌جا می‌گوییم در کدام طرح است.

همان‌جا گفته می‌شود، روی گوشیِ کسی که چاپ کرد؛ چیزی «چاپ شد» نوشته نمی‌شود که نشده.

تا جایی که قانون اجازه می‌دهد؛ آن‌چه الزامی است همیشه هست.

بعد